Op 25 maart 2006 hield de FAC haar jubileumreceptie. Het was een hele gezellige bijeenkomst met erg veel oud-leden. Het bestuur van de FAC had mij gevraagd of ik namens de KNVvL-Afdeling Zweefvliegen iets wou zeggen. Hieronder staat mijn verhaal.

Beste Friese Aero Clubleden, van harte gefeliciteerd met deze feestdag. De FAC is vijftig. De kleine jongen is groot geworden. Wat begon met 19 jongens en ons eerste meisje is nu een club van zo´n 100 leden. Van die vijftig jaar heb ik de laatste 19 jaar meegemaakt. In 1987 ben ik begonnen als topgunner. Vier starts voor 100 gulden stond er op een groot bord in de Frieslandhal. Mijn zoon Henk mocht van Ben Schenk even in de tweezitter zitten. A small step for a man.....  een enorme verandering voor de familie Corporaal. Na die vier starts volgden  er nog vele. 

 

In die 19 jaar ben ik ruim tien jaar voorzitter van de FAC geweest en ik denk daar nog met veel plezier aan terug. Klaas de Vies nam mij mee naar landelijke vergaderingen en momenteel zit ik samen met Ben Hiemstra in het Afdelingsbestuur. Namens de KNVvL-Afdeling Zweefvliegen mag ik vandaag de FAC feliciteren met dit jubileum en iets aanbieden.

De KNVvL-Afdeling Zweefvliegen is net iets ouder dan de Friese Aero Club. De Afdeling is opgericht in 1930. Op 6 april 1930 maakte J. Tijen de eerste start boven het strand van Noordwijk. Alhoewel dat niet de eerste zweefvliegstart in Nederland is,  wordt dat toch gezien als het beginpunt van het zweefvliegen in Nederland. Vanaf dat moment wordt overal met zweefvliegen begonnen.

Zo ook in Leeuwarden. In 1931 lezen we in het boek 'Zweefvliegen boven Friesland' van Ben Schenk en G.R.Kemper, dat Roel Huizinga en S. Kramer de Leeuwarder Zweefvliegclub oprichtten. Die Roel Huizinga kwam uit Damwoude en precies uit dat deel waar ik nu woon. Het is ook de man die de basis legt voor het burgerluchtvaartterrein Leeuwarden. In die jaren worden er bij het Kalverdijkje in Leeuwarden zweefvliegstarts gemaakt en in 1938 wordt het luchtvaartterrein Leeuwarden geopend. 

Bij Omrop Fryslân kwam ik dit filmpje tegen. Ik heb alleen de stukjes die over het zweefvliegen gaan over genomen. Wanneer je naar dat filmpje kijkt en het verslag van S. Kramer in het boek van Ben er bij leest, dan krijg je een prima verslag van dat vliegfeest. De man in het zweefvliegtuig is Jan Hoekstra, met een vlucht van 24 uur heeft hij het duurrecord van Nederland op zijn naam staan.  

 

Tijdens de tweede wereldoorlog ligt overal in Nederland het zweefvliegen stil. Vliegveld Leeuwarden wordt één van de grootste Duitse militaire velden (zie: Bevrijders uit de lucht en dagboeken). Na WO-2 wordt Leeuwarden een Nederlands militair veld en komen we voor het eerst de naam Friesche Aero Club tegen. Friesche met SCH. Er worden in 1950 maar een paar starts gemaakt. Op de foto zie je de Grunau Baby. Die raakt bij een harde landing beschadigd en er is nog geen Ben Schenk die dat  vakkundig weer repareert. In 1950 wordt de Friesche Aero Club wegens gebrek aan leden en materiaal weer opgeheven.

Dan komt het jaar 1956 en dan gaat het echt gebeuren. Vanaf die datum wordt er zonder onderbreking op Leeuwarden aan zweefvliegen gedaan. In de eerste 25 jaar worden er meer dan 75.000 starts gemaakt en volgens mijn berekening zijn we ondertussen de 150.000 starts al ruim gepasseerd. Op de foto´s zie je een paar van de huidige leden die zo´n veertig jaar of meer de FAC hebben meegemaakt. Links boven  Klaas de Vries, al die vijftig jaar lid en daarnaast Ben Schenk ook al bijna vijftig jaar van de partij. 

Op deze sheet zie je wat afbeeldingen uit het mijn fotoboeken. Hier zijn in de zaal heel veel families die zo fotoalbums vol hebben met zweefvliegfoto´s Hele families zijn door het zweefvliegvirus besmet. Vandaag stond in de Leeuwarder Courant een stukje over de Friese Aero Club. Ik vond dat een goed artikel. De journalist schreef dat zweefvliegen meer is dan een sport. Het is een levensstijl. Het houdt je elke dag bezig.  Wanneer ik in de trein zit dan zit ik vaak te kijken waar je eventueel zou kunnen landen. Ik denk dat veel mensen hier in de zaal dat zullen herkennen. Rijd je in de auto dan scan je de lucht om aan de hand van de wolken een route te bepalen die je  zou kunnen vliegen.  Zweefvliegen is meer dan een sport, het is een manier van leven.

Zweefvliegen is ook een manier van vakantie houden. In die vijftig jaar zijn er vijftig familiekampen geweest en dan tel ik de voorjaarskampen nog niet eens mee. Op die kampen is de FAC soms één grote familie zoals hier op de foto. En natuurlijk, net zoals in elke familie is er binnen de FAC ook wel eens iets, maar dan zijn er kampleiders en voorzitters om er voor te zorgen dat we weer één grote familie zijn.

Zweefvliegen is meer dan zomaar een hobby of zomaar een sport. Zweefvliegen is de basis van al het vliegen. Ik kan een verhaal houden van Otto Lilienthal, de grondlegger van de luchtvaart tot de huidige Spaceshuttle maar om dit verhaal binnen tien minuten te houden sla ik dat nu maar even over.

Zweefvliegen ligt niet alleen aan de basis van de luchtvaart, het is ook de kweekvijver voor de grote luchtvaart. Helaas is defensie gestopt met de JLO-regeling. Die JLO-regeling is voor de FAC een belangrijke regeling geweest. Veel jonge FAC-leden zijn door die regeling lid geworden. Gelukkig heeft het ABZ vorig jaar een sponsor gevonden die bereid is om jongeren de kans te geven om een jaar lang te zweefvliegen met een korting van zo´n driehonderd euro. 

Van onze club zijn er recent nog al wat jongeren in de luchtvaart terecht gekomen. Wanneer er eerst maar één over de brug is dan volgen er meer. Eddy, Wolfert en Halbe gingen als eersten naar de HTS-VO (vliegtuigoperationele technieken) in Amsterdam en ondertussen zijn daar al 8 FAC-leden geweest. 

De wethouder van sport van de gemeente Leeuwarden heeft zopas de FAC gefeliciteerd. Hele mooie woorden. Toch wil ik er even op wijzen dat het zweefvliegen geen enkele subsidie meer ontvangt. Eigenlijk is dat heel gek. Wij leren hier jongeren om zelf beslissingen te nemen. Bij een zweefvlieglanding heb je geen herkansing. Je moet leren om juiste beslissingen te nemen. Wij geven daar les in, organiseren cursussen, schrijven onze eigen boeken, brengen jongeren een stuk techniek en liefde voor de luchtvaart bij en dat allemaal als vrijwilligerswerk en zonder een cent subsidie.  Wij zouden daar mee kunnen leven als ook de andere sporten zoals voetballen en zwemmen geen subsidie kregen. Een cursus ´leren om beslissingen te nemen´, zo´n cursus is zo waardevol, zo'n cursus zou elke Nederlanden moeten volgen.  Dan zouden ze daarna direct besluiten om het zweefvliegen te subsidiëren. 

Zweefvliegen leidt tot heel veel huwelijken. Het inteeltgehalte is behoorlijk hoog. Ik heb hier lang niet alle namen neergezet. Daarvoor is de ruimte op zo´n sheet te klein. Bovendien ook naar de toekomst zie ik al weer heel wat huwelijken in wording. Dit gaat nog wel even door.

De FAC denkt met weemoed terug aan die gouden tijd toen defensie onze subsidiegever was. Vroeger was zweefvliegen dienstsport. Kregen we lieren, lierkabels, chutes en brandstof van defensie. Door de bezuinigingen van de regering is dat allemaal verdwenen. Momenteel gaat het weer beter met de economie. Hopelijk gaat zweefvliegen daar ook van profiteren. Gelukkig hebben we op de vliegbasis Leeuwarden altijd een hele goede verhouding gehad met de leiding van de vliegbasis. Toen de brandweer verhuisde waren wij zo gelukkig dat we de oude brandweerkazerne als clubgebouw, leslokaal en werkplaats mochten gebruiken. Elke vliegdag als ik naar ons clubgebouw loop, kan ik daar nog met trots naar kijken. Hopelijk blijft de FAC nog vijftig jaar in dit gebouw zitten.

Ik heb vele gouden mensen bij het zweefvliegen ontmoet. Vandaag wil ik één persoon in het bijzonder naar voren halen. Het is Ben Schenk. De EZT-er van onze club. Ben is EZT-er 007. Dat nummer 007 doet natuurlijk ergens aan denken. Ben is net zo doortastend als James Bond en net zo vindingrijk als mister Q. Ben is onze man uit Dronrijp. Onze goldfinger. Hij heeft gouden handen en krijgt altijd weer de vloot voor elkaar. Hij is het enige FAC-lid met een licence to kill. Iedereen die in de ogen van Ben fouten maakt, krijgt een schop onder z'n kont. Het maakt niets uit of je pas lid bent of al tien jaar voorzitter van de club. Wie gecorrigeerd moet worden, krijgt van Ben de wind van voren en dat is goed voor de FAC. Ben is zijn gewicht in goud voor de club waard. Hij is allang erelid, jaren geleden is hij al door de KNVvL onderscheiden voor al z´n werk voor de club. Vandaag mag ik aan Ben het gouden insigne van de KNVvL uitreiken voor al het werk dat Ben voor het landelijke zweefvliegen gedaan heeft. Ben is LCO-er. Hij neemt op andere velden examens af voor instructeurs. Hij heeft naast het boek Zweefvliegen boven Friesland, een boek geschreven over Grunau Baby's. Hij onderhoudt een website; is een belangrijk lid van de Vereniging Historische Zweefvliegtuigen, heeft een Ka-7 van de GSA gerestaureerd en zo kan ik nog wel even doorgaan. Ben namens de KNVvL van harte gefeliciteerd  met deze gouden onderscheiding. 

Jelly, de vrouw van Ben Schenk, is ook zo´n gouden persoon. Hoewel ze niet officieel lid van de FAC is, doet ze van alles voor de club. Wij krijgen een nieuw clubgebouw en Jelly naait de gordijnen. Op het FAC-kamp staat Jelly in de keuken om voor de hele club het eten te koken. Wanneer Ben een kist voor de Groningse studenten met nieuw doek moet bespannen, heeft hij het liefst dat Jelly hem helpt. Jelly namens de Afdeling deze bloemen en namens iedereen bedankt. 

Tot slot bied ik de club een weerstation aan. Ik hoop dat dit weerstation vooral in het weekend prima zweefvliegweer zal aanwijzen en ik wens de FAC een gouden toekomst.

Dirk Corporaal, 25 maart 2006.